متولد پاییزم، متولد برگ‌های طلایی و نارنجی :)

و اینک تمام شدن پاییز خبر از گذشتن یک سال دیگر از عمرم را می‌دهد، نوید یک سال بزرگتر شدن و هنوز فرصت زندگی داشتن...‌

مهم نیست در عمری که گذشت، شادی بیشتر بود یا غم! پیروزی بزرگتر بود یا شکست! بودن و ماندن پررنگ تر بود یا از دنیا رفتن و دیگر نبودن...

مهم این است که آموختم آرامش لحظه هایم را با هیچ چیز عوض نکنم و آرامش کسی را خراب نکنم.

آموختم از مرداب گذشته‌ها دل بکنم و غرق حالَ‌م بشوم.

آموختم که هیچوقت آرزوهایم را از یاد نبرم و همیشه به دنبال رسیدن و دست یافتن به نایافتنی‌ها باشم.

آموختم با آنچه که دارم شادترین باشم،

و آموختم عشق بورزم.